เถ้าแก่ยีบเจ็ด
ยังจำได้ว่ามีรถเข็นคันใหญ่ บรรทุกโถใส่น้ำดื่มประเภท น้ำแดง น้ำเขียว น้ำสัปรส น้ำลิ้นจี่ น้ำลำไย มีลังไม้หุ้มด้วยสังกะสีหรือแสตนเลสขนาดใหญ่(ถ้าจำไม่ผิด) ใส่น้ำแข็งก้อนแบบทุบที่ดึงออกมาจากรถได้ พร้อมถังน้ำใส่น้ำไว้ล้างแก้วที่นักเรียนดื่มเสร็จแล้วสองถัง รถรุนขายอยู่บนถนนหน้าเส้นทางเข้าออกโรงเรียนแสงทองวิทยา พอจำได้ว่าเคยซื้ออยู่ช่วงวันไหนที่มีเงินเหลือเก็บจากเมื่อวาน หรือช่วงเดินกลับบ้านตอนเย็นแล้วยังมีเงินเหลือบ้าง แต่ส่วนมากก็จะไม่มีเงินเพียงพอในการซื้อ เพราะใช้ในช่วงพักกับช่วงกลางวันก็หมดแล้ว หรือบางครั้งก็พยายามเก็บเงินออม/สะสมตามนโยบายประหยัด หรือได้รับจากการอบรมในเรื่องการอดออมจากครู ต่อมาเริ่มสังเกตว่า ทำไมจึงมีเด็กนักเรียนรุ่นพี่และรุ่น ๆ กันมุงอยู่กับคนขายน้ำคนนี้ เป็นกลุ่มใหญ่ ๆ และมีเสียงเฮฮากันตลอด สอบถามเพื่อนสนิทที่เข้าไปในกลุ่มจึงทราบว่า กำลังเล่นการพนันประเภทหนึ่งกับคนขายน้ำรายนี้ คนขายน้ำรายนี้เป็นลูกจีนค่อนข้างท้วมหน้าสี่เหลี่ยมวัยหนุ่มวัยฉกรรจ์ ในช่วงที่เริ่มรุนรถเข็นมาขายน้ำที่หน้าโรงเรียนแสงทองวิทยา นักเรียนรุ่นพี่พยายามสอบถามสืบเสาะชื่อจริงชื่อเล่น แกก็ไม่ยอมบอกหรือใ...