ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์-หมี่เป็ดจอมทรนง
ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์ - หมี่เป็ดจอมทรนง สมัยทำงานที่ธนาคารไทยแห่งแรก จำได้ว่าร้านตรงข้ามมีการขายหมี่เป็ดตอนเช้า ประมาณว่าไม่เกินเที่ยงวันก็ขายหมดแล้ว เพราะเป็นเจ้าเดียวในตลาดปาดังเบซาร์ ที่ขายเนื้อเป็ด เลือดเป็ด ที่ต้มกับเครื่องยาจีน เป็นเจ้าเดียวในตลาดที่ขายเนื้อเป็ด ส่วนเจ้าอื่น ๆ ก็มีรายย่อยสองสามเจ้า แต่ฝีมือและความชำนาญในเรื่องนี้ยังไม่เข้าขั้น ระดับแชมป์ฝีมือในเรื่องเป็ดแต่อย่างใด ที่จำได้ดีเพราะกินทุกเช้าก่อนเข้าทำงาน กินติดต่อกันอยู่ราวสักสามเดือนติดต่อกัน จนเป็นโรคเกาซ์เลยต้องหยุดกินชั่วคราว เถ้าแก่ร้านขายหมี่เป็ดนี้ มีความทรนงและอารมณ์ร้อนรายหนึ่งพอสมควร คือ ถ้าวันไหนได้เป็ดมาคุณภาพไม่ดี แกก็ไม่ยอมขายเสียเลยในวันนั้น การสั่งซื้อสินค้าก็ตามคิวที่แกกำหนด การเที่ยวใช้อภิสิทธิ์แหกคิวอย่าเสี่ยงดีกว่า ถ้าแกจำได้ก็จะโดนเอ็ดดังลั่นเสียผู้เสียคนไปเลย มีครั้งหนึ่งแกโกรธลูกสาวของแกมาก ในเรื่องให้มาช่วยงานแกในการขายหมี่เป็ด ก็ตามประสาวัยรุ่นที่ไม่ค่อยอยากจะทำงานมากนัก เที่ยวโอเอ้วิหารรายอยู่ในช่วงเช้าที่ต้องรีบขายรีบช่วยงาน ปรากฎว่าแกโกรธถึงขั้นเททิ้งหม้อต้มเครื่องยาจีนเป็ดทั้งหม้อ เทลง...