rawee

ประสบการณ์น้ำท่วมที่หาดใหญ่ ยังจำได้ในปี 2543 (ปีงูใหญ่-มะโรง) ที่น้ำท่วมใหญ่ที่หาดใหญ่ น้ำท่วมในบ้านสูง 1.80 เมตร ส่วนข้างนอกที่ถนนน้ำท่วมสูงไม่น้อยกว่า 2 เมตร ลางบอกเหตุก่อนน้ำท่วมไม่นานนักคือ มีน้ำเจิ่งนองภายในบ้านเป็นรอยเปียก ๆ หลายจุด ทั้งที่พื้นบ้านเป็นพื้นหินขัด (หินขัดมัน) และมีการปูแผ่นพลาสติครองพื้นดินก่อน แล้วทำการเทปูหนาประมาณสิบเซ็นติเมตรกลบทับ แล้วทำการขัดมันหินขัดก็ตามแต่ ส่วนหลังบ้านก็มีลักษณะดินเริ่มเหลวนุ่ม แสดงว่าระดับน้ำใต้ดินเต็มที่แล้ว ไม่สามารถรองรับน้ำเพิ่มเติมได้อีก มีข้อสังเกตอย่างคือ ปีนั้น ฝูงมดจะทำรังที่ชั้นสองของบ้านขึ้นไป ส่วนมดตามต้นไม้ก็ทำรังซะสูง ก่อนน้ำท่วมไม่ถึงอาทิตย์ บรรดาคุณหนูๆ ก็เริ่มหายออกจากแถวบ้าน การวางยา/กับดักก็ไม่ได้ผลแต่อย่างใด ส่วนแมลงสาบก็บินว่อนและหลบหายไปไหนไม่รู้ เพราะสังเกตได้หลังจากบ้านน้ำท่วมแล้ว โดยทั่วไปมักจะเจอหนูวิ่งขึ้นบนบ้าน ก็ไม่พบเจอแต่อย่างใดในปี 2543 ในสมัยเด็ก ๆ ที่หาดใหญ่ น้ำมักจะท่วมเกือบทุกปี แต่ก็ประมาณวันสองวันก็หมดแล้ว และน้ำท่วมไม่มากนักประมาณไม่เกิน 0.5 เมตร ส่วนแมลงสาบที่บินว่อนหลังน้ำท่วมในปีนั้น หรือที่จะบิน...

ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์-ลูกเสือลูกมังกร มีครั้งหนึ่งเหล้าขาวได้มาติดต่อที่ธนาคารไทยแห่งแรก ขอนำเงินบาทรุ่นเก่า ๆ และธนบัตรรุ่นใหม่ ๆ ที่เรียงลำดับ ตั้งแต่หมายเลขหนึ่ง-ศูนย์ ๆ มาฝากไว้ที่ห้องมั่นคงของธนาคาร ก็มีการพิจารณากันว่าจะช่วยเหลือแกอย่างไรบ้าง เพราะความที่แกค่อนข้างสนิทสนมกับคนในธนาคารแทบทุกคน เลยตกลงกันว่า นับจำนวนเงินฝากของแกทั้งหมดว่ามีเท่าไร แล้วเก็บไว้เป็นสินทรัพย์สภาพคล่อง(เงินสด)ของธนาคารในแต่ละวัน หลักเกณฑ์เบื้องต้นง่าย ๆ คือ สมมุติเมื่อวานนี้(สิ้นวันทำการธนาคาร) มีคนฝากเงินกับธนาคารรวมหมดทุกบัญชีหนึ่งร้อยล้านบาท วันรุ่งขึ้นตามเกณฑ์ทั่วไป/ปกติก็จะมีคนมาเบิกเงินสดไม่เกินกว่ายี่สิบล้านบาท คล้าย ๆ กับหลักพาเรโต 80:20 อะไรทำนองนั้น ถ้าสามารถบริหารจัดการ/ประมาณการการเบิกเงินสดได้ดี ๆ หรือมีความแม่นยำสูงว่า จะมีการเบิกน้อยกว่าร้อยละยี่สิบ หรือมากกว่าร้อยละยี่สิบในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ธนาคารก็สามารถบริหารจัดการโดยการโอนเงินเข้าสำนักงานใหญ่ เพื่อรับส่วนแบ่งกำไรคืนในค่า PCE (Profit center earning) จากการที่สำนักงานใหญ่นำเงินดังกล่าวไปปล่อยสินเชื่อแบบ call loan หรือ Interbank Loan (เงิ...

ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์ - หมี่เป็ดจอมทรนง สมัยทำงานที่ธนาคารไทยแห่งแรก จำได้ว่าร้านตรงข้ามมีการขายหมี่เป็ดตอนเช้า ประมาณว่าไม่เกินเที่ยงวันก็ขายหมดแล้ว เพราะเป็นเจ้าเดียวในตลาดปาดังเบซาร์ ที่ขายเนื้อเป็ด เลือดเป็ด ที่ต้มกับเครื่องยาจีน เป็นเจ้าเดียวในตลาดที่ขายเนื้อเป็ด ส่วนเจ้าอื่น ๆ ก็มีรายย่อยสองสามเจ้า แต่ฝีมือและความชำนาญในเรื่องนี้ยังไม่เข้าขั้น ระดับแชมป์ฝีมือในเรื่องเป็ดแต่อย่างใด ที่จำได้ดีเพราะกินทุกเช้าก่อนเข้าทำงาน กินติดต่อกันอยู่ราวสักสามเดือนติดต่อกัน จนเป็นโรคเกาซ์เลยต้องหยุดกินชั่วคราว เถ้าแก่ร้านขายหมี่เป็ดนี้ มีความทรนงและอารมณ์ร้อนรายหนึ่งพอสมควร คือ ถ้าวันไหนได้เป็ดมาคุณภาพไม่ดี แกก็ไม่ยอมขายเสียเลยในวันนั้น การสั่งซื้อสินค้าก็ตามคิวที่แกกำหนด การเที่ยวใช้อภิสิทธิ์แหกคิวอย่าเสี่ยงดีกว่า ถ้าแกจำได้ก็จะโดนเอ็ดดังลั่นเสียผู้เสียคนไปเลย มีครั้งหนึ่งแกโกรธลูกสาวของแกมาก ในเรื่องให้มาช่วยงานแกในการขายหมี่เป็ด ก็ตามประสาวัยรุ่นที่ไม่ค่อยอยากจะทำงานมากนัก เที่ยวโอเอ้วิหารรายอยู่ในช่วงเช้าที่ต้องรีบขายรีบช่วยงาน ปรากฎว่าแกโกรธถึงขั้นเททิ้งหม้อต้มเครื่องยาจีนเป็ดทั้งหม้อ เทลง...

ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์-ไฟไหม้ มีช่วงวันหนึ่งกำลังทำงานอยู่ในที่ทำงานธนาคารไทยแห่งแรก ได้ยินเสียงรถหวอ(รถดับเพลิง) วิ่งผ่านหน้าที่ทำงาน ก็ตามประสาไทยมุงต่างขออนุญาตหัวหน้างาน เดินออกไปสอบถาม/แวะออกไปดูว่าไฟไหม้ที่ไหน ขณะเดียวกันก็เห็นชาวบ้านจำนวนมาก ต่างวิ่งออกจากเขต Nomain Land ทำให้รู้ว่าในปาดังเบซาร์มีคนแอบแฝง และอยู่อาศัยทำมาหากินจำนวนมากมาย เพราะเท่าที่เห็นและเป็นอยู่ตามปรกติ ก็เห็นจำนวนคนไม่มากมายอะไรนัก อธิบาย Nomain Land คือ เขตที่ยังไม่สามารถกำหนดได้ว่าเป็นของไทยหรือมาเลย์ แต่มีผู้มีอิทธิพล/กล้าลงทุนไปปลูกตึกแถวชั้นเดียวให้คนเช่า ก็มีคนเข้าไปเช่าอาศัยอยู่จำนวนมาก มีทั้งการเข้าไปทำการค้าขาย จุดพักสินค้าชายแดน บ่อนการพนัน เพราะในเขตดังกล่าว การเข้าจับกุมผู้ต้องหาหรือตรวจค้นบ้านเรือน จะต้องร่วมกันจากตำรวจของทั้งสองประเทศคือ ไทยกับมาเลย์ จึงจะทำได้ตามหลักกฎหมายระหว่างประเทศ เว้นแต่จะใช้หลักนอกกฎหมายก็ทำได้เช่นกัน แต่ต้องนาน ๆ ครั้ง หมายเหตุ ตอนนี้บ้านเรือนในเขตนี้ เป็นของมาเลย์ทั้งหมดแล้ว เลยถูกเจ้าหน้าที่มาเลย์สั่งรื้อทิ้งทั้งหมดแล้ว ช่วงไฟกำลังไหม้บ้านไม้อยู่นั้น ก็มีรถดับเพลิงจา...

ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์-หลวงวัลลภ หลวงวัลลภเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดปาดังเบซาร์ เป็นพระที่รูปร่างสูงใหญ่ สูงกว่าร้อยแปดสิบเซ็นติเมตร สักยันต์ ผิวสีน้ำตาลไหม้ ใบหน้ารูปไข่ พูดจาโผงผาง เป็นพระนักเทศน์ มักจะออกเดินสายเทศน์ไปตามสถานที่ต่าง ๆ ที่มีคนเชิญไป แกมักจะพาวิทยุที่สามารถขยายเสียงออกลำโพงได้ เวลาไปเทศน์พร้อมกับแกเสมอ โดยบอกว่าเป็นการอำนวยความสะดวก ให้กับเจ้าภาพไม่ต้องเสียเวลาหาไมค์หาลำโพง ได้สอบถามท่านได้ความว่า มีช่วงหนึ่งได้ไปเข้าพรรษาที่วัดสวนโมกข์ ของท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุอยู่ช่วงหนึ่ง หลวงวัลลภที่สนิทสนมกับแกได้ง่ายเพราะ แกเป็นน้าชายของเพื่อนนักเรียนรุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า ครอบครัวของรุ่นน้องทำธุรกิจขนส่งสินค้าชื่อ ลมเย็น และมีบ้านติดกับบ้านครอบครัวอดิตรองนายกรัฐมนตรี ที่เป็นคนพื้นที่หาดใหญ่สมัยก่อน ก่อนที่จะแยกออกไปเป็นอำเภอบางกล่ำภายหลัง อำเภอหาดใหญ่ ก่อนจะแยกพื้นที่ออกไปอีกสามอำเภอคือ นาหม่อม บางกล่า คลองหอยโข่ง จะมีพื้นที่มากที่สุดในจังหวัดสงขลา แต่ตอนนี้เป็นอำเภอสะบ้าย้อย ช่วงเย็นหลังเลิกงาน ก็มักจะไปนั่งพูดคุยกับแกเสมอ หรือบางครั้งอยากหลบเหล้าขาวที่มักจะชวนไปกินเหล้า ก็มักจะหล...

วจีพิฆาตของผู้ประสงค์ดีแต่หวังร้าย เรื่องนี้ต้องย้อนตำนานในอดีต ได้รับการบอกเล่ามาอีกทีหนึ่ง สมัยหนึ่งมีครอบครัวหนึ่งบ้านอยู่หาดใหญ่ เป็นตระกูลบ้านนอกทั่วไปในท้องถิ่น สามีมีอาชีพรับเหมาก่อสร้างทั่วไป บางครั้งก็รับเหมาก่อสร้างไปถึงจังหวัดลพบุรี ส่วนภริยาค้าขายที่บ้านกับบุตรสาวคนโต ฐานะก็จัดว่าปานกลางหรือพอมีจะกินในระดับบ้านนอก มีที่ทางและสวนยางพาราพอเลี้ยงชีพจำนวนหนึ่ง ส่วนญาติฝ่ายสามีตระกูลบ้านนอก มีร้านค้าทอง ที่บ้านหม้อ พาหุรัด เป็นร้านทองขนาดห้องแถวเดียว โดยมีศักดิ์เป็นอาของคนบ้านนอก เพราะเป็นลูกพี่ลูกน้องกับทวดของตระกูลบ้านนอก ทั้งสองตระกูลนี้แรกเริ่มเดิมทีใกล้ชิดสนิทสนมกันมาก จนกระทั่งมีการใช้นามสกุลร่วมกัน ลูกหลานของทั้งสองตระกูลต่างไปมาหาสู่กันสม่ำเสมอ มีครั้งหนึ่งลูกสาวของตระกูลบางกอก มาเรียนที่ปีนัง มาเลย์ สมัยนั้นถือ ว่าโก้มากและเป็นการไปเรียนเมืองนอก อดีตนางสาวจักรวาล อาภัสรา หงสกุล ก็ผ่านการเรียนที่ปีนัง มาก่อนเช่นกัน ช่วงหยุดเทอมก็มักจะมาพักอาศัยที่ บ้านตระกูลบ้านนอก ส่วนลูกชายตระกูลบ้านนอก ช่วงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ก็ไปพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลบางกอก และครอบครัวลูกหลานบ้านนอ...

เผาสัญญากู้เงิน เรื่องนี้ได้รับการบอกเล่ามาอีกทีหนึ่ง คำวันหนึ่งมารดาของเพื่อนอายุกว่าเก้าสิบปีแล้ว นึกขึ้นมาได้ว่ามีเอกสารหลักฐานสัญญากู้เงิน ที่บัดดี้(เพื่อนซี้)ของสามีนำมาฝากไว้ที่บ้านกว่ายี่สิบห้าปีแล้ว และจำได้ว่าวางไว้ที่ตู้เก็บเสื้อผ้าแบบโบราณที่บ้าน มีไม้กระดานทับบนซ่อนอยู่ข้างในอีกชั้นหนึ่ง ถ้าไม่สังเกตจะมองไม่ออกว่ามีการเก็บเอกสารไว้ข้างใน (ว่าง ๆ จะไปถ่ายรูปมาให้ดู) แกเลยสั่งให้ลูกชายไปค้นมาให้เจอ ส่วนแกขึ้นไปค้นเองไม่ไหวแล้ว เพราะตู้ดังกล่าวตั้งอยู่บนชั้นสามของบ้านตึกแถว ลำพังตัวแกเองก็เดินขึ้นบันไดเองไม่ได้แล้ว ถ้าแกจะขึ้นไปจริง ๆ ก็ต้องหาคนมาแบกมาหามแกขึ้นไป ลูกชายก็เลยบอกแกว่า ไม่มี ๆ หาไม่เจอ ๆ แกยืนยันว่ามี และต้องมี แถมงอแงและงอนเป็นการใหญ่ ตามประสา สว. (ผู้สูงวัย) ที่ต้องการการตามใจ สุดท้ายลูกชายเลยต้องเกณฑ์ลูกหลานในบ้าน ทำการรื้อทำการค้นหาจนเจอแล้วนำไปให้แก แกนั่งอ่านอยู่สักพักใหญ่ ๆ แล้วก็จัดการเผาทิ้งสัญญากู้เงินฉบับนั้นทั้งหมดเลย ตอนแกอารมณ์ดี ๆ อยู่เลยสอบถามแกได้ใจความว่า เพื่อนซี้(สนิท)ของสามีมาฝากไว้ที่บ้านกว่ายี่สิบห้าปีแล้ว บอกว่าช่วยเก็บรักษาไว้ให้ดีด้วย เพ...