ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์ - ชิ้นส่วนที่เหลือของงู

ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์ - ชิ้นส่วนที่เหลือของงู

หลังจากขายเลือดงูและดีงูเสร็จแล้ว
(พวกตับไตไส้พุงก็มักจะทิ้งไม่ค่อยมีใครเอาไปทำอาหาร)
ก็จะเริ่มจัดการกรีดหนังงูออกจากตัวงูให้หมด
มีแบบหนังติดกับหัวงู หรือเฉพาะหนังงูไม่มีหัวงู
แล้วผสมเกลือหมักตากแห้งรอขายต่อไป
แต่บางเจ้าก็ทิ้งหนังไปเพราะไม่อยากเสียเวลา
(จะมีคนนำไปฟอกหนังเพื่อขายต่อไปอีกทอดหนึ่ง)
เมื่อลอกหนังออกหมดแล้ว ก็จะตัดหัวงูออกก่อน
แล้วขายเป็นเนื้องู มีสีขาวเหมือนเนื้อไก่มากตอนนี้
ก็จะมีคนมาซื้อไปทำเป็นอาหารแกล้มเหล้า
โดยใส่เครื่องแกงหรือผัดเผ็ดมาก
กินแล้วจะรู้สึกว่าร้อนกว่าปกติ
บางเจ้าก็จะเอาเนื้องูทั้งตัว โดยสับหัวงูออกก่อน
ไปต้มเครื่องยาจีนน้ำใส ๆ ให้คนอื่นกินต่อไป
แต่จะมีบางรายที่ต้มทั้งหัวงูให้คนกิน
โดยอ้างว่ารีดพิษออกแล้ว หรือเชื่อว่าการต้มจะทำให้พิษหายไป

งูที่ตายก่อนกำหนดก็มี
ก็จะนำมาย่างให้เกรียม ๆ แล้วใส่ขวดเหล้าดองขายส่วนหนึ่ง
หรือนำมาแช่ทั้งตัวในโถเหล้าเพื่อขายเป็นเหล้าดอง
แต่ที่โหดมาก ๆ คือการใส่ทั้งเป็น ๆ ลงในโถเหล้า
แล้วเทเหล้าโรงลงไปให้มันจมเหล้าตายทั้งเป็น
แต่งูพวกนี้มักจะอดอาหารมานานมากแล้วก่อนใช้วิธีนี้
คนที่เชื่อเรื่องพลังต่าง ๆ หรือการบำรุงร่างกาย
ก็จะนิยมกินพวกเลือดงูหรือดีงู
โดยเฉพาะคนมาเลย์เชื้อสายจีนบางส่วนจะนิยมมาก

งู ที่นำมาฆ่ากิน แพงสุดคือ งูบ้องหลา (จงอาง)
ตัวใหญ่มากและหายากมากด้วย
รองลงมาก็ งูเห่า งูปล้องทอง งูกะปะ
ถือว่าเป็นงูร้อนกินแล้วบำรุงร่างกาย

ส่วนงูที่ไม่กินเลยก็ งูเหลือม งูหลาม
ถือว่าเป็นงูเย็นกินแล้วไม่บำรุงร่างกาย
หรือเป็นโทษต่อร่างกาย
แต่ดีเอามาใช้ทำเป็นยาได้ เคยพบที่เกาะบูโหลน
ตัวใหญ่มากชาวบ้านมุสลิมบนเกาะทุบตายแล้ว
แต่เนื้อไม่เอา ผ่าเอาแต่ดีไปทำยา

ในช่วงแรก ๆ งูก็จะจับมาจากทุ่งนา
แถวสทิงพระ ระโนด พัทลุง
ต่อ ๆ มาก็ขยับขยายนำมาจากภาคกลาง
เพราะมีจำนวนมากกว่า ราคาถูกกว่า ไม่ค่อยบอบช้ำมาก
ซึ่งในตอนนั้นคนใต้จับงูยังไม่ค่อยชำนาญกันมากนัก
รวมทั้งแหล่งที่จับงูก็ไม่ชัดเจนมากเหมือนภาคกลาง

ช่วงหลัง ๆ ธุรกิจเหล่านี้ก็เริ่มหายไป
เพราะเป็นสินค้าควบคุมและมีโทษจับ ปรับติดคุก
กอปรกับยารักษาโรคต่าง ๆ ก็ดีขึ้นมากแล้ว
การกินเลือดงูกับดีงู เพื่อรักษาโรคตาก็เริ่มหายไป

มีอีกเรื่องที่อยากเล่า คือ การกินเนื้อหมา
ไม่แน่ใจว่าเล่าดีหรือไม่ เพราะบางคนไม่ชอบ
หรือด่าคนกินเนื้อหมา ทั้งที่เป็นความเชื่อกับวัฒนธรรม
ของท้องถิ่นที่นิยมกินกัน ตอนปลายฝนต้นหนาว