ชีวิตชายแดนปาดังเบซาร์-หวยมาเลย์

สำหรับการเขียนเรื่องนี้ขอให้ถือว่าเพื่อการศึกษา
ไม่ได้เพื่อประโยชน์ในการยกย่องหรือสนับสนุน
ให้มีการเล่นหวยแทงเบอร์ซึ่งเป็นอบายมุขอย่าง
เป็นหนทางกิเลสที่ทำให้ไม่หลุดพ้นเข้าสู่พระนิพพาน
แต่ที่จะนำเสนอเป็นชีวิตของคนทั่วไปที่ยังเป็นปุถุชน
ที่ยังมีกิเลสและตัณหาในการนำพาชีวิต
เสมือนหนึ่งห้วงน้ำเสมอด้วยตัณหาเป็นไม่มี

เหล้าขาวเล่าให้ฟังว่า
จริง ๆ แล้วการเล่นหวยมาเลย์คือ
การนำเอาหวยลอตโตที่ออกโดยชอบด้วยกฎหมายของมาเลย์
มารับแทงรางวัลจากรายย่อยหรือชาวบ้านทั่วไป
ถ้าจะไปแทงที่ถูกกฎหมายก็ไปที่ปาดังเบซาร์ฝั่งมาเลย์
ก็จะมีร้านค้ารับแทงถูกต้องตามกฎหมาย
แต่การซื้อหวยลอตโตจะต้องจ่ายเงินสดในการซื้อเลขสี่ตัว
แต่ถ้าแทงกับเจ้ามือหวยใต้ดินก็แทงเงินเชื่อได้
และมีแต้มต่ออัตราจ่ายมากกว่า มีวิธีการแทงหลากหลายแบบกว่า

หวยมาเลย์มีการออกทุกวันอังคาร เสาร์อาทิตย์
และมีวันออกพิเศษอีกต้องคอยตรวจสอบและทำรายการไว้
ยิ่งตอนนี้ก็จะมีของสิงคโปร์ที่ออกด้วย
ทำให้ชายแดนปาดังเบซาร์และที่หาดใหญ่สนุกกันใหญ่
เพราะคนหวังโชคลาภและเผื่อฟลุคก็จะมีมากขึ้นเป็นธรรมดา
ที่เล่นกันชุดหลัก ๆ ก็คือ Magnum , 1-3 D, 4D
การประกาศรางวัลก็มีการประกาศทางหนังสือพิมพ์มาเลย์
และยิ่งตอนนี้สามารถตรวจรางวัลทาง http://www.ได้ด้วย
แต่ต้องขออนุญาตไม่แจ้งไว้ในความเรียงนี้
เพราะอย่างที่บอกเพื่อการเล่าความหลังเกี่ยวกับเรื่องนี้เท่านั้น

ผลการออกรางวัลมาเลย์ (ของเก่าหลายปีก่อน)

---

---

สมัยอยู่ปาดังเบซาร์
เหล้าขาวมักจะแวะเวียนเข้ามาทักทายเย็นวันศุกร์ก่อนเลิกงานว่า
ใครจะฝากประจำบ้าง เพราะโอกาสถูกหวยมาเลย์ไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ
ขนาดสามตัวของไทยยังไม่ค่อยจะถูก
นี่จำนวนถึงสี่ตัวโอกาสจะถูกยิ่งยากเข้าไปอีก
แต่เพราะมีวิธีการแทงและการได้ลุ้นรางวัลหลายแบบเช่น ABC
หรืออีกแบบว่า เสี่ยว ต้า N
(เสี่ยว small = มีโอกาสตรวจสี่ตัวบน(สามรางวัล 1,2,3)
ต้า=ตรวจห้ารางวัลหรือทุกรางวัลที่ประกาศทั้งหมด
N=ตรวจเฉพาะสามตัวหลังของรางวัลที่ 1, 2, 3)
การเล่นกันโดยมากขั้นต่ำครั้งละสิบบาท
หรือซื้อครั้งละสามสิบบาทอย่างต่ำต่อหนึ่งชุด
ถ้าชาวบ้านในสมัยก่อนเล่นกันคนละบาทสองบาท
หรือไม่เกินสิบบาทเจ้ามือหวยก็ยินดีรับแทง

เรื่องนี้เคยถามเหล้าขาวว่าไม่กลัวคนจะแทงถูกบ้างหรือ
เหล้าขาวบอกไม่เคยกลัว กลัวคนจะไม่แทงมากกว่า
หรือถูกงวดใหญ่ ๆ แล้วเลิกแทงหวยมากกว่า
เพราะถ้าจำนวนมาก ๆ ก็จะส่งต่อให้เจ้ามือรายอื่นหรือรายใหญ่ในมาเลย์
กับรายใหญ่ในอินโดนีเซียรับแทงต่อ
หรือไปผ่องถ่ายแทงกับ lotto ของรัฐบาลมาเลย์
เป็นการประกันความเสี่ยง/ลดความเสี่ยงลงได้ระดับหนึ่ง

เหล้าขาวเล่าต่อไปว่า
เคยมีเจ้าหนึ่งเฝ้าเบอร์ประจำมากว่าร่วมสิบปี
เพิ่งจะถูกไปไม่นานมานี้
เลยถามว่าเจ้ามือขาดทุนไหม
เหล้าขาวบอกไม่ขาดทุน เพราะกินมานานแล้ว
ยิ่งประเภทแทงลอย เจ้ามือยิ่งชอบ
เพราะถ้าเธอแทงมาเก้าครั้งไม่ถูกเลย
มาถูกครั้งที่สิบ เจ้ามือก็ถือว่ากินมาเก้าครั้งรวดแล้ว
จ่ายครั้งที่สิบก็ไม่เป็นไร กลัวจะหยุดแทงมากกว่า

เหล้าขาวเล่าต่อว่า
ที่หาดใหญ่มีร้านข้าวต้มชื่อดังเจ้าหนึ่ง
ที่ชอบคิดเงินเป็นหลักพัน
คือ เวลาคิดเงินเก้าหมื่น หมายถึง เก้าหมื่นสตางค์ หรือเก้าร้อยบาท
เล่นตั้งแต่สมัยเถ้าแก่(รุ่นพ่อ)ยังมีชีวิตอยู่
จนถึงรุ่นลูกของแกที่บริหารงานร้านในตอนนี้
ต่างชอบเล่นหวยไทยหรือมาเลย์
เป็นการผ่อนคลายความเครียดและงานหนัก

ทุก ๆ เช้าเถ้าแก่ร้านข้าวต้ม(ถึงแก่กรรมแล้ว)มีหนวดเครายาวสีขาว
จะไปตักบาตรทุกเช้าที่หน้าตลาดเฉลิมไทยประมาณตีห้าเศษ
หลังจากเก็บกวาดทำความสะอาดร้านอาหารของแกเรียบร้อยแล้ว
บางวันพระสงฆ์มาบิณฑบาตรมากกว่าอาหารที่แกจัดเตรียมมา
แกก็จะเหมาอาหารจากร้านค้าที่ขายของถวายพระที่มาบิณฑบาตร
จนกว่าได้เวลาแกจะกลับบ้านหรือคิดว่าได้ตักบาตรพอสมควรแล้ว
สมัยผู้เขียนบวชอยู่ช่วงเดือนเศษก็ได้รับการตักบาตรจากแกเช่นกัน
ก็ขออนุโมทนาบุญส่วนนี้ให้แกด้วย

เหล้าขาวเล่าต่อว่า
เจ้ามือหวยที่หาดใหญ่เล่าให้แกฟังว่า
เถ้าแก่ร้านข้าวต้มและลูกชายแกชอบเล่นแบบแทงลอย
และแทงตามแบบสองเท่า(ทวีคูณ)
แทงไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะออกเบอร์ที่แทงไว้
แล้วค่อยเริ่มต้นแทงใหม่ในอัตราต่ำ ๆ

มีครั้งหนึ่งลูกชายแกตามกว่าสิบงวดจึงจะออก
ผลปรากฎว่าเงินจมไปกว่าห้าล้านบาท
เล่นเอาทั้งเจ้ามือและคนร่วมหุ้นเล่นกับลูกแกลุ้นกันสนุก
กว่าจะได้จ่ายเงินและกินเงินซึ่งกันและกัน
แต่แกก็บอกว่าเจ้ามือหวยไม่ขาดทุน
เพราะได้กินมากว่าเก้าครั้งแล้ว
แถมตอนจ่ายเงินยังได้ค่าน้ำมันหรือค่าบำเหน็จ
เป็นการลดต้นทุนความเสี่ยงระดับหนึ่ง

เหล้าขาวยังมีบุคลิกอีกแบบคือ
ชอบมีสโลแกนประจำตัวว่า
กางมุ้ง ถือร่ม

ในทุกเวลาที่ทำหวยไทยหวยมาเลย์
หมายความว่า ให้ระมัดระวังให้ปลอดภัยสูงสุด
แกชอบเอาเบอร์ที่คนแทงหวยมาเลย์
ใส่กล่องเหล็กชอคโกแลตใส่ในช่องแช่เย็นหรือตู้เย็น
พูดเล่นว่า แช่แข็งเบอร์ไม่ให้พวกเธอถูก
แต่มาคิดทีหลังว่า น่าจะเป็นการลดการตรวจสอบ/ตรวจค้นจากเจ้าหน้าที่
เพราะใครจะไปคิดว่าเบอร์ที่แทงหวยอยู่ในตู้เย็น

ส่วนรถจักรยานยนต์หรือมอเตอร์ไซด์ที่เหล้าขาวขับขี่
ก็จะต้องแกะป้ายทะเบียน สข. ออกไม่ให้คนรู้เบอร์รถ
เพราะคนมักจะแทงตามเบอร์รถของเหล้าขาว
ปรากฎว่าถูกบ้างไม่ถูกบ้าง
แต่แกจะโดนหุ้นส่วนหริอเจ้ามือหวยรายอื่นด่าเอา
เพราะต้องผ่องถ่ายให้เจ้ามือรายอื่น
หรืออั้นเบอร์ที่ชาวบ้านแทงเลขรถจักรยานยนต์เหล้าขาวไว้จำนวนมาก
เพราะมีคนแทงตามกันเป็นจำนวนมาก

ส่วนการเขียนเบอร์หวยมาเลย์
มีกติกาว่าถ้าเป็นเลข 0
ต้องมีกากะบาดข้างในเท่านั้น
ถ้าเกิดมีการต่อเติมขึ้นมา
ถ้าคณะกรรมการที่ประกอบด้วยเจ้ามือหวย คนแทงหวย
รายนอกที่เชื่อถือได้อีกจำนวนหนึ่ง
ถ้าไม่สามารถพิสูจน์ชัดได้ว่าเป็นการต่อเติม
แล้วต้องจ่ายเงินให้กับคนแทงหวย
คนเขียนเบอร์จะต้องรับผิดชอบอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง

เพราะเคยมีครั้งหนึ่งเหล้าขาวเล่าว่า
มีคนแทงหวยเติมเบอร์ 0 กลายเป็นเบอร์ 6
ถกเถียงกันนานกว่าไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเติมหรือไม่
เพราะสมัยนั้นใช้กระดาษขาวธรรมดาหรือกระดาษฉีกทั่วไป
สำเนาก็ยังไม่ชัดอีกว่าใช่หรือไม่
ทำให้หวยมาเลย์ต้องมีการพัฒนาเป็นสำเนาสองชุด
และกระดาษบางกว่ากระดาษฉีกทั่วไป
ใบที่หนึ่งให้คนแทง ที่สองให้เจ้ามือหวยไว้คีย์เข้าคอมพิวเตอร์/อั้นการแทง
ใบที่สามเก็บไว้กับคนรับแทงหวย
มีข้อแปลกอย่างคือ คนรับแทงหวย มักจะจำได้ว่าใครแทงเบอร์อะไร
เพราะถ้าถูกหวยก็มีสิทธิ์ขอรับเงินพิเศษจากคนแทงหวยถูก
ความจำของคนรับแทงหวยถือว่าแน่มากในเรื่องนี้
ตั้งแต่นั้นมาหวยมาเลย์จะมีกติกาว่า
จะต้องมีกากะบาดในเลขศูนย์ทุกครั้ง

---

---

การตรวจรับจำนวนเงินแทงหวยมาเลย์สมัยก่อน
จะมีกระดาษขนาดกระดาษฟลิบอาร์ท ใส่ตารางจำนวนตัวเลข
ตั้งแต่ 0 -9999 แบบกระดาน Excel
(หากระดาษนี้ไม่เจอแล้วเพราะเคยขอมาดูเล่นหนึ่งแผ่น
ถ้าหาพบจะมา Post ย้อนหลัง ให้)
แล้วเขียนกับมือพร้อมขีดฆ่าจำนวนที่มีคนแทงไว้
พอเกินจำนวนที่รับได้ก็จะส่งต่อเจ้ามือมาเลย์หรือรายอื่น
โดยเน้นจำนวนสิบบาทขึ้นไปเป็นหลัก
รายย่อย ๆ ต่ำกว่าสิบบาทจะไม่ค่อยเขียนเว้นแต่ว่างจริง ๆ เพราะเสียเวลา
ทำให้เจ้ามือต้องยอมรับความเสี่ยงเอา
เพราะถ้าหนึ่งบาทแทง ABC ถ้าถูกก็ต้องจ่าย 4,500.-บาท
หรือถ้ารางวัลที่ห้า ก็ต้องจ่าย 75.-บาทเป็นต้น

แต่ในตอนนี้เจ้ามือหวยมาเลย์ส่วนมาก
จะมีโปรแกรมรับแทงหวยมาเลย์และหวยไทย
เพราะได้มีนักเขียนเป็นคนจีนมาเลย์ได้เขียนโปรแกรมนี้ในมาเลย์
เขียนโปรแกรมรับแทงหวยมาเลย์ขึ้นใช้งาน
ค่าลิขสิทธิ์/ค่าวิชาแสนกว่าบาท

เคยถามเหล้าขาวว่าคุ้มหรือไม่
แกบอกว่าเกินคุ้ม คุ้มยิ่งกว่าแฟลตปลาทอง
เพราะเคยให้คนหาดใหญ่เขียนแล้วไม่ค่อย work
ไม่ได้ครอบคลุมถึงหวยมาเลย์
อาจจะเป็นเพราะคนเขียนโปรแกรมหวย
อาจจะไม่ค่อยเข้าใจวิธีการเล่นหวยมาเลย์อย่างหนึ่ง
และเมื่อนำมาใช้ปรับใช้กับหวยไทยก็ไม่ค่อยได้
แต่คนเขียนโปรแกรมที่เป็นคนจีนมาเลย์
ทำได้ดีกว่าคนไทยที่หาดใหญ่
เพราะเล่นหวยมาเลย์เป็นประการแรก
และแก้ไขปรับปรุง(Update) โปรแกรม
หรือมี feature ตามที่เจ้ามือหวยมาเลย์ต้องการได้ตลอดเวลา
เรียกว่ามีบริการ after sales หรือ after service
ตอนนี้เศษของสิบบาทที่รับแทง
ก็ key เข้าระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งจะประมวลผลได้รวดเร็ว
แจ้งเตือนเจ้ามือหวยทันที ถ้าเกินกว่าจำนวนที่อั้นไว้
ส่วนมากการรับแทงหวยมาเลย์ในปาดังเบซาร์(ฝั่งไทย)
จะอั้นต่อเบอร์ไม่เกินสองร้อยบาท
เพราะถ้าถูกรางวัลใหญ่ A1 ก็เก้าล้านบาทแล้ว
แถมยังมีโอกาสถูกแบบเสี่ยว ต้า N อีก จำนวนหนึ่ง
ตามอัตราแต้มต่อภาพสุดท้าย

ในช่วงสมัยก่อนที่ยังไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้งาน
วันที่ยุ่งที่สุดคือวันที่หวยไทยกับมาเลย์ออกพร้อมกัน
เจ้ามือจะต้องรีบทำรายการทั้งไทยทั้งมาเลย์
เพื่อการอั้นรับแทง หรือรีบส่งต่อให้เจ้ามืออื่น ๆ รับความเสี่ยงร่วมกันต่อไป
ถ้ารายใหญ่ก็ส่ง fax ไปมาหาสู่กันได้
ถ้ารายย่อยหรือพวกเจ้ามือหวยด่ากันเองว่า กิ๊กก้อก
ก็จะต้องรีบขับรถยนต์หรือมอเตอร์ไซด์
พร้อมนำเงินหรือใบแทงหวยไปส่งต่อ
ให้เจ้ามือหวยในหาดใหญ่หรือฝั่งมาเลย์
เพื่อรับแทงต่อตามจำนวนที่รับแทงไว้

แต่ปัจจุบันในมาเลย์มีการพัฒนา
ถึงขั้นที่ว่ามีการรับแทงหวยมาเลย์ทาง SMS
ที่เจ้ามือให้ key เฉพาะบุคคลที่เชื่อถือในเรื่องการเงินได้
หรือยอมรับให้มีการแทงหวยทาง SMS ได้
เป็นเฉพาะบุคคลบางรายเท่านั้น
เพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจจากเจ้าหน้าที่รัฐของมาเลย์
เพราะทำธุรกิจแข่งขันกับของรัฐบาลมาเลย์
ส่วนข้อมูล/จำนวนเงิน/จำนวนตัวเลขในการรับแทงหวย
ก็จะมีการนำไปเก็บรักษาไว้ที่ Server ต่างประเทศ
หรือใช้ Email ในการส่งข้อมูลการแทงหวยทั้งหมดที่มี
ไปเก็บไว้ที่ mail หรือ server ที่ต่างประเทศ

ในกรณีมีการจับกุมยึดเครื่องคอมพิวเตอร์ไปก็ทำอะไรไม่ได้มาก
เพราะยังมีข้อมูลอยู่ที่ต่างประเทศไป download มาใช้งานได้เลย
ตราบเท่าที่หาสถานที่ที่ไหนมีการเชื่อมต่อระบบ Internet ได้
เพื่อใช้ในการตรวจสอบคนที่แทงหวยถูกหรือไม่ต่อไปได้

(น่าจะเหมือนกับการแทงบอลล์ฝั่งไทย
ที่มีการใช้เทคโนโลยีเป็นประโยชน์
เห็นเคยลงข่าวในหนังสือพิมพ์ถึงเรื่องนี้ด้วย)

ความเรียงชี้นนี้ขออุทิศผลบุณย์ให้เหล้าขาวเป็นกรณีพิเศษ
ที่เป็นเสมือนเพื่อนเสมือนพี่ชายคนหนึ่งของผม
เป็นเจ้ามือหวยมาเลย์คนหนึ่งที่สนุกสนาน/มีอารมณ์ขันมากคนหนึ่ง
ในปาดังเบซาร์เมื่อสิบปีก่อน
ถามว่าเหล้าขาวร้อยละเก้าสิบเก้าจะรู้จักหน้าค่าตามากที่สุด

แม้ว่าโดยส่วนตัวผมจะไม่ชอบเล่นการพนันเลยก็ตาม
แต่ถ้าถามว่าเคยแทงหวยมาเลย์หรือไม่
ก็ยอมรับว่ามีการแทงบ้างไม่เกินครั้งละสามสิบบาทในบางครั้ง
เผื่อลุ้นสนุก ๆ สมัยทำงานที่ปาดังเบซาร์
ไว้พูดคุยแหย่เล่นกับเหล้าขาวบ้าง
แต่เมื่อย้ายมาหาดใหญ่ก็ไม่สนใจติดตามเล่นหวยมาเลย์อีก
ส่วนแต้มต่อและรางวัลที่แจ้งไว้ในภาพนี้
อาจจะผิดพลาดก็ได้หรือไม่ถูกต้องเลย
ก็อย่างที่บอกเขียนจากความทรงจำ
รางวัลตามตัวอย่างก็ออกมาหลายปีแล้ว

---